,,Dostojny statek życia,,

Jestem jak samotny dostojny statek życia
płyną przez gładkie życie w ciemności
Czasem napotkam na górę lodową
która tak piękna po bliższym poznaniu
nadaje goryczy smak
Sam sobie jestem żaglem
sam kieruję okrętem
Nikt nie udziela pomocy w potrzebie
Mimo że płynę z pięknym dostojeństwem
Zawsze napotkawszy lód omijam go
teraz stało się to
na chwilę radość że znów ktoś jest
szczęściem przeszywa duszę
daje radość w oczach
wszystko takie piękne
lecz w jednej chwili wszystko zamiera
ktoś wkrada się przez w życia bieg
złe fatum złowieszcza siła
porwać mnie chce
robi ranę na sercu
teraz odchodzi pozostawiając ból
szybki wzlot nagła śmierć
już nie uciekam nie mam po co żyć
jeśli nie żyje bo nie mam dla kogo
nadal kocham bo nigdy nie przestane
statek zniknął lecz morze zostało
Adam.R